Een moeilijke beslissing
Ik besef dat hij wellicht moe is van het zorgen voor een zieke vrouw. Zijn ongeduld en lichte wrok zijn mij niet ontgaan. Na veel overpeinzingen heb ik besloten dat het beter voor mij is om deze relatie te beëindigen. Mijn familie staat klaar om mij op te nemen. Met pijn in het hart heb ik mijn man verteld dat ik een scheiding wil omdat ik zijn herhaaldelijke vraag of hij verder mag zonder mij als een teken zie dat hij liever heeft dat ik vertrek.
Ik heb de stappen gezet om een scheiding aan te vragen, ondersteund door een familierechtadvocaat. Mijn man en zijn familie zijn verbijsterd en beweren dat mijn ziekte mijn beoordelingsvermogen aantast. Vrienden zeggen dat ik overgevoelig ben en een fout maak. Maar diep van binnen weet ik dat dit de juiste beslissing is voor mijn gemoedsrust en waardigheid. Het leven is al kort genoeg, en ik wil niet doorbrengen met iemand die ongeduldig wacht op mijn vertrek. Ben ik onredelijk in mijn acties, of is dit simpelweg zelfzorg op zijn diepst?
