Na de geboorte van mijn eerste kind ben ik overladen met liefde en blijdschap. Ik ben 26 en samen met mijn even oude echtgenoot genieten we volop van ons nieuwe leven als ouders. Mijn familie steunt ons onvoorwaardelijk; ze brengen maaltijden en zorgen ervoor dat we kunnen rusten wanneer dat nodig is. Maar de familie van mijn man is anders. Ze hebben ons niet bezocht na de geboorte en toonden weinig steun. We brachten onze baby ongeveer drie keer per maand naar hen toe, omdat zij ons niet wilden bezoeken.
Opmerkingen die te ver gaan
Tijdens een van deze bezoeken begon mijn schoonmoeder over haar eigen ervaringen met afvallen na de bevalling. Aanvankelijk leek het onschuldig, maar de opmerkingen werden persoonlijker en kwetsender. Ze vergeleek de mollige wangen van onze baby met de mijne en maakte ongepaste grappen over mijn gewicht. Toen mijn man terloops vertelde dat ik het hardlopen weer wilde oppakken, reageerde zij luid met: “Denk je aan hardlopen? Moet je niet eerst gaan wandelen?” Deze opmerking, gemaakt in het bijzijn van de hele familie, kwam hard aan.
Lees verder op de volgende pagina…
