tussenkop
Een paar maanden later belde mijn moeder me om iets te laten zien. We gingen samen ontbijten, en daar onthulde ze dat de nieuwe vriendin van mijn broer bij hen was ingetrokken… en hem mishandelde. Mijn moeder hoorde constant ruzies boven en had audio-opnames als bewijs. Ze vertelde ook dat de vriendin mijn broer en anderen bedreigde, en zichzelf verwondde in zijn bijzijn. Mijn broer begon gaten in de muren te slaan; toen mijn moeder vroeg waarom, zei hij: “Ik moet de muren slaan, anders sla ik haar.”
Toen de ruzies op een avond escaleerden, besloten mijn zus en ik in te grijpen. Toen we aankwamen, hoorden we haar schreeuwen en mijn broer huilend proberen haar te kalmeren. Mijn zus en ik wachtten even om beter te begrijpen wat er gaande was, en uiteindelijk stormde mijn zus de kamer binnen om in te grijpen. Mijn broer en zijn vriendin waren woedend dat we onaangekondigd kwamen. Na een gesprek van ongeveer 15 minuten waarin mijn zus eiste dat ze stopten met hun onvolwassen gedrag, besloot mijn moeder dat ze niet langer de vriendin in huis wilde hebben.
Nadat onze andere zus de volgende dag kwam, hebben we de vriendin het huis uit gezet. Mijn broer vertrok met haar en blokkeerde ons allemaal. Maanden later belde hij huilend onze moeder; hij zat in een slechte situatie en wilde terug naar huis komen, met zijn vriendin. Mijn moeder stond voor een dilemma: ze wilde hem niet wegsturen, maar kon de situatie niet nog eens aan. Vandaag heeft hij me ontblokt en een bericht gestuurd dat hij veel aan me denkt en me mist. Hoewel ik medelijden met hem heb, kan ik het moeilijk vinden hem te vergeven. Hij voelt als dood voor mij; de band die we hadden lijkt onherstelbaar beschadigd. Ik weet niet of ik met hem moet praten of niet… Ben ik te hard voor mijn broer? Laat het mij weten door een reactie op Facebook achter te laten.
