Het is belangrijk dat er binnen een relatie goed gecommuniceerd wordt en dat beide partners op één lijn zitten. Toch bevond een vrouw zich onlangs in een verwarrende situatie toen haar man weigerde met haar te communiceren tijdens een avondje uit met vrienden.
Ze hebben samen twee kinderen, een van vier jaar en een baby van zes maanden. Haar bezorgdheid groeide toen hij die avond en nacht geen enkel teken van leven gaf. Op Mumsnet deelde de vrouw haar frustratie: ze had hem in het verleden al veel vergeven, maar nu was haar man weer eens verdwenen.
Een zorgwekkende verdwijning
“Ik werd wakker met de baby in de vroege uurtjes en hij was niet thuis, dus stuurde ik een bericht om te vragen waar hij was. Geen antwoord. Een uur en een half later weer wakker met de baby, nog steeds geen antwoord. Ik probeerde te bellen toen ik weer wakker werd, maar hij nam niet op. Het was toen ongeveer 5.30 uur – alles is nu al dicht. Hij was die middag vertrokken.”
Geen teken van leven
“Als hij had gereageerd met ‘in een bar/bij een vriend, kom later thuis’ of gewoon iets had gezegd, zou het prima zijn geweest, maar het negeren stoorde me. Hij zou gewoon niet naar huis zijn gekomen zonder enig contact als ik er niet op had aangedrongen.”
“Toen ik weer wakker werd met de baby (we zijn allebei ziek met Covid en zij krijgt uitsluitend borstvoeding, dus ik heb al zes maanden alle nachtvoedingen gedaan en ben uitgeput/voel me ellendig), stuurde ik een bericht dat ik de voordeur op slot zou doen.
Wonder boven wonder reageerde hij meteen. Hij beweerde dat hij al ‘uren’ probeerde thuis te komen maar dat zijn bankpassen ‘geblokkeerd’ waren.”
Onvergeeflijke reactie
“Ik vertelde hem hoe overstuur en boos ik was en dat hij me gewoon had moeten berichten, enz., en hij vertelde me dat ik ‘hem buitensloot van zijn eigen huis’ en dat ‘dit jouw beslissing is, niet de mijne’ – alsof ik de relatie beëindig. Het voelt alsof hij me probeert weg te duwen.”
De vrouw noemde hem “onverantwoordelijk” omdat hij 36 is en zijn wrede vijfwoordige reactie was “cry me a f**king river”, wat haar sprakeloos maakte.
Twijfels en teleurstelling
Ze vroeg zich af “of zijn verhaal wel waar is”, waarom hij haar dan zou negeren. “Hij had ook met vrienden mee naar huis kunnen gaan die dezelfde kant op wonen of een van hen kunnen vragen een Uber voor hem te boeken en hen terug te betalen,” mopperde ze.
“En als het waar is, heeft hij een hoop geld uitgegeven… Waarom zouden zijn kaarten anders geblokkeerd zijn dan dat de rekeningen leeg zijn?” Ze zei dat hij “niet was verschenen” en dat ze tegen haar oudste kind had gelogen door te zeggen dat hij “bij een vriend logeerde”.
Toen ze met een vriendin sprak, zei die “het lijkt erop dat het hem gewoon niet kan schelen” over haar, of “een gezinsman zijn”. De vrouw maakt zich nu zorgen dat hij de voorkeur geeft aan een “single levensstijl boven zijn gezin”.
Ze zei dat haar man haar “steeds slechter behandelt”, en dat dit “erger is geworden sinds ze met zwangerschapsverlof ging”. “Het zou me niet zoveel uitmaken als dit een eenmalig iets was, maar hij heeft een geschiedenis van onverantwoordelijk feestgedrag en, zoals ik al zei, heeft hij eerder al verdwijntrucs uitgehaald. Maar dan denk ik weer dat ik misschien gewoon gek word en te hard ben,” concludeerde ze.
Wat vind jij?
Wat zou jij doen in deze situatie? Is er een punt waarop het tijd is om de knoop door te hakken in een relatie? Laat het ons weten door een reactie op Facebook achter te laten.
