De reactie van mijn vrouw
Onlangs vertelde ik mijn vrouw Jules (35) over mijn besluit met betrekking tot de erfenis, en ze was woedend dat ik het grootste deel ervan wilde opgeven. Ze vond mijn beslissing impulsief en kortzichtig, aangezien het landbouwgrond betreft die een fortuin waard is, en ze vond dat ik het zomaar weggaf zonder erbij na te denken.
Ik legde haar uit dat het land alleen waardevol is voor degenen die er daadwerkelijk iets mee willen doen, en aangezien ik niet van plan ben het te verkopen of erop te boeren, heeft het voor mij geen betekenis.
Jules bleef echter volhouden dat het misschien nu waardeloos voor mij is, maar dat ik aan onze kinderen moest denken, die misschien ooit zouden willen gaan boeren. Als compromis stelde ik voor om de helft van het land aan Tom over te dragen, zodat onze kinderen een kwart van het land zouden behouden, voor het geval ze ooit besluiten te gaan boeren.
Een patstelling
Jules praat nu niet meer met me totdat ik mijn beslissing heroverweeg. Ik begrijp haar zorgen, maar voor mij is het belangrijker dat de boerderij terechtkomt bij degene die er zijn leven aan heeft gewijd. Toch wil ik graag horen wat anderen hiervan vinden.
Ben ik fout omdat ik het grootste deel van de familiefarm aan mijn broer wil geven, of is het terecht dat ik vasthoud aan wat ik belangrijk vind? Laat het mij weten in de reacties op Facebook.
