Elianne Zweipfenning, voormalig partner van zanger Thomas Berge, heeft publiekelijk haar frustratie geuit over het niet kunnen toevoegen van haar achternaam aan die van haar kinderen. Ondanks haar rol als primaire verzorger en financiële ondersteuner, weigert haar ex-partner toestemming te geven voor deze naamswijziging.
Een moeder in strijd voor erkenning
Op Instagram deelde Elianne haar gevoelens over de situatie. Ze benadrukte dat ze haar kinderen negen maanden heeft gedragen en gedurende een periode alleen voor hen heeft gezorgd toen de vader geen contact wilde. Ze stelt dat haar kinderen tachtig procent van de tijd bij haar zijn en dat zij dit jaar volledig verantwoordelijk is voor de financiële kosten. Elianne heeft haar carrière op een laag pitje gezet om een zo goed mogelijke moeder te zijn. Ze uit haar onbegrip over het feit dat ze haar achternaam niet mag toevoegen omdat de vader geen toestemming geeft.
De juridische horde
Volgens de huidige wetgeving is voor een naamswijziging van een minderjarig kind de toestemming van beide ouders vereist. In gevallen waarin één ouder geen toestemming geeft, moet de andere ouder een verzoek indienen bij de rechtbank. De rechtbank beoordeelt dan of de naamswijziging in het belang van het kind is. Dit proces kan langdurig en emotioneel belastend zijn voor de betrokken ouder.
Monica Geuze deelt vergelijkbare ervaring
Presentatrice Monica Geuze heeft soortgelijke obstakels ervaren bij het wijzigen van de achternaam van haar dochter Zara-Lizzy, die momenteel alleen de achternaam van haar ex-partner Lars Veldwijk draagt. In haar podcast ‘Geuze & Gorgels’ uitte Monica haar frustratie over het feit dat ze via justitie moet aantonen dat ze op papier uit elkaar is gegaan met de vader en dat ze vijf jaar lang daarna alleen voor haar kind heeft gezorgd. Ze vindt het belachelijk dat een moeder moet strijden voor de achternaam van haar kind.
Wetgeving en maatschappelijke discussie
Sinds 1 januari 2024 is de Wet Introductie Gecombineerde Geslachtsnaam (WIGG) van kracht, waardoor ouders de mogelijkheid hebben om hun kinderen de achternamen van beide ouders te geven. Ouders konden tot 1 januari 2025 met terugwerkende kracht de achternaam aanpassen van hun kinderen die in of na 2016 zijn geboren. Deze wetgeving heeft geleid tot discussies over de rol van moeders in het naamsrecht en de erkenning van hun bijdrage aan de opvoeding van hun kinderen.
Een oproep tot verandering
Elianne heeft een link gedeeld naar een platform waar vrouwen anoniem hun verhaal kunnen doen, in de hoop dat er iets aan de situatie veranderd kan worden. Ze benadrukt dat onrecht haar onrustig en verdrietig maakt en dat ze bereid is om moeite te doen om dit aan te kaarten. Haar verhaal, samen met dat van Monica Geuze, werpt licht op de uitdagingen waarmee moeders worden geconfronteerd bij het verkrijgen van erkenning voor hun rol in het leven van hun kinderen.
Wat vind jij van de huidige wetgeving rondom naamswijziging bij kinderen? Laat het ons weten in de reacties op Facebook.
