De keuze voor een verre universiteit
Ik probeer naar de universiteit te gaan en een van de universiteiten waarop ik heb gesolliciteerd, ligt aan de andere kant van het land. Als ik daarheen ga, zullen mijn ouders moeten omgaan met de hoge kosten van de crèche voor drie baby’s, aangezien ze allebei werken. Ik heb mijn ouders hierover horen klagen, dus ik voel me er een beetje schuldig over, maar ik moet echt ontsnappen omdat ik me de hele tijd uitgeput voel.
Het zetten van grenzen
Ik kies deze universiteit niet alleen omdat het ver van mijn familie is. Het biedt ook de opleiding die ik wil volgen en ik hoef me geen zorgen te maken over collegegeld buiten de staat, iets dat ik heb gecontroleerd voordat ik solliciteerde. Ik heb veel geprobeerd om grenzen te stellen, maar mijn ouders negeren ze gewoon. Terwijl ik dit typ, leg ik een van de drieling in bed voor een dutje omdat mijn ouders besloten om hen bij mij achter te laten, hoewel dit mijn enige vrije dag is. Ik kon geen nee zeggen, want zodra ik terugkwam van een doktersafspraak, liep mijn moeder de deur uit na te hebben geklaagd dat ze te laat was voor haar werk door mij.
Conclusie
Ik sta voor een moeilijke keuze: blijf ik mijn ouders helpen en op mijn broers en zussen passen, of kies ik voor mijn eigen toekomst en ga ik naar een universiteit ver weg? Het voelt alsof ik mijn familie in de steek laat, maar tegelijkertijd weet ik dat ik voor mezelf moet kiezen om mijn eigen leven op te bouwen en mijn dromen na te jagen.
Wat denken jullie? Ben ik de eikel als ik besluit te verhuizen om mijn eigen leven te leiden en te ontsnappen aan de constante verantwoordelijkheid voor mijn broers en zussen? Laat het weten door een reactie op Facebook achter te laten.
